Gino Vannelli

De Italiaans-Canadese ziel van de jazz-fusion soul

Biografie

Gino Vannelli werd geboren op 16 juni 1952 in Montreal, Canada, als zoon van een Siciliaanse vader en een Quebecse moeder. Van jongs af aan was hij omringd door muziek — zijn vader was muzikant en zijn broer Joe Vannelli zou later zijn vaste partner worden in de studio.

In de vroege jaren zeventig reisde de jonge Gino naar Los Angeles met niet meer dan een demo-tape en een onwankelbaar zelfvertrouwen. Daar wist hij de aandacht te trekken van Herb Alpert, mede-oprichter van A&M Records, die onmiddellijk de zeldzame combinatie zag van vocaal talent, muzikale intelligentie en rauwe charisma. In 1973 verscheen zijn debuutalbum 'Crazy Life', maar het was 'Brother to Brother' (1978) dat hem definitief op de kaart zette.

Vannellis muziek is moeilijk in één hokje te plaatsen. Het zweeft tussen pop, jazz, soul, funk en symfonische rock. Zijn stem — een krachtige maar uiterst flexibele tenor — was voor die tijd ongekend in de populaire muziek. Hij schreef zijn eigen teksten, produceerde zijn eigen platen en weigerde compromissen te sluiten met de commerciële smaak van de dag.

Het album 'Nightwalker' (1981) bracht zijn grootste internationale hit: 'I Just Wanna Stop', een ballade die zijn naam voor altijd zou verbinden aan die speciale sfeer van late avonden, zachte verlichting en goede gezelschap. Het nummer drong door tot de Top 5 in Canada en Top 10 in de VS.

In de jaren tachtig evolueerde Vannelli verder met 'Black Cars' (1984/1985), een donkerder, meer synthpop-georiënteerd geluid dat een nieuwe generatie aansprak zonder zijn trouwe fans te verliezen. Het titelnummer 'Black Cars' werd een MTV-hit.

Na een periode van muzikale bezinning en persoonlijke herbezinning keerde hij in de jaren negentig terug met een reeks jazzy, akoestisch gekleurde albums die zijn ware aard als artiest onderstreepten. 'Yonder Tree' (1995) en latere werken tonen een man die niets meer te bewijzen heeft en puur muziek maakt vanuit liefde.

Vannelli woont afwisselend in Montreal en Zwitserland en treedt nog steeds op. Op het podium is hij een fenomeen — vol energie, met een bereik dat de jaren tart, omringd door topmusici. Wie hem live heeft gezien, vergeet het niet.

Discografie

1973
Crazy Life
Debuutalbum — rauw, ambitieus, vol met de energie van een jonge man die alles wil bewijzen. Opgenomen in Hollywood met steun van Herb Alpert.
1974
Powerful People
Zijn doorbraak in Canada. Het titelnummer werd een klassieker en toont voor het eerst zijn volle vocale kracht en symfonische arrangementen.
1976
The Gist of the Gemini
Ambitioneus en eclectisch — jazz, soul en orkest verweven tot een eigen universum. Misschien zijn meest persoonlijke werk uit de jaren 70.
1978
Brother to Brother
Het meesterwerk. Funk, soul en jazz in perfecte balans. Productieparel van zijn broer Joe. Bevat het iconische 'I Just Wanna Stop'.
1981
Nightwalker
Zijn meest populaire album wereldwijd. Strakke arrangementen, emotionele diepgang. 'Living Inside Myself' en 'Black Cars' hier al in kiem.
1984
Black Cars
Donkerder, synthpop-geïnspireerd geluid dat perfect aansluit bij de jaren 80. MTV-hit en een nieuwe lichting fans.
1995
Yonder Tree
Na een lange pauze keert hij terug met intiem, akoestisch werk. Jazz op de voorgrond, de ziel puur en onversneden.
1998
Slow Love
Zacht, sensueel en sophisticated. Perfecte late-avond muziek. Bevat zijn eigen stempel op bekende jazz-standards.

Luister & Kijk

Spotify
YouTube
← Alle artiesten